Poradeci
Perëndim i vagëlluar mbi Liqerin pa kufir.
Po përhapet dal-nga-dalë një pluhurë si një hije.
Nëpër Mal e në Lëndina shkrumb’ i natës që po bije,
Dyke sbritur që nga qjelli përmi Fshat po bëhet fir...1
E kudo krahin’ e gjërë më s’po qit as pipëlim:
Në katund kërcet një portë... Në Liqer hesht një lopatë...
Një shqiponjë-e arratisur fluturon në Mal-të-Thatë...
Futet zemra djaloshare mun në fund të shpirtit t’im.
Tërë fisi, tërë jeta, ra... u dergj... e zuri gjumi...
Zotëroj më katër anë errësira...
Po tashi:
Dyke nisur udhëtimin mes për mes nër Shqipëri,
Drini plak e i përrallshëm po mburon prej Shëndaumi.
1 bëhet fir –përhumbet, tretet.